- مولانا محمود بن عثمان لامعى بر سوى شاعر قرن دهم هجرى نيز ده‌نامه‌اى سروده است . 88 شاه داعى شيرازى و شرح او بر گلشن راز سيد نظام الدين محمود حسينى شيرازى ملقب به شاه داعى الى الله شيرازى عارف ، حكيم و شاعر برجسته‌ى قرن نهم هجرى است . نسب او با نوزده واسطه به شهيد شهير علوى زيد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب مىرسد . او همچنين از اولاد عالم شجاع قاسم بن حسن داعى صغير است كه در اواخر قرن سوم هجرى در برابر حكومت‌هاى دست‌نشانده‌ى خلافت علم عصيان برافراشت و موفق شد تا طبرستان و گيلان و گرگان و رى را تحت حاكميت خويش درآورد . او در شعر داعى تخلص مىكند . تولد او را به سال 810 و وفاتش را به سال 870 ( ه . ق . ) دانسته‌اند . در مثنوى عشق‌نامه مىسرايد : تو مرا كردى حوالت اين كلام * تا شود نظّام اين دُرها نظام در چل و شش سالگى كردم روان * هشتصد و پنجاه و شش تاريخ آن از اين ابيات به روشنى آشكار مىشود كه در سال 856 ( ه . ق . ) او مثنوى عشق‌نامه را به نظم كشيده است ، و در اين هنگام چهل و شش بهار از عمر گران‌بار خويش را پشت سر نهاده است . پس تاريخ ولادت او همان سال 810 هجرى است . تاريخ وفات او نيز به روى سنگ مزارش - كه ظاهرا با فاصله‌ى كوتاهى پس از مرگ عارف شاعر بر سر مقبره‌اش نصب گرديده - پنجشنبه بيست و دوم ماه جمادى الاولى سال 870 ( ه . ق . ) تعيين شده است . او بخش عمده‌اى از سنّ شصت‌ساله‌ى خويش را در شهر شيراز زيسته و به وعظ و تربيت نفوس پرداخته است . او از ابتداى جوانى قدم در وادى سير و سلوك نهاده است ، و از محضر پرفيض پيران روشن ضمير و پاك طينتى همچون شيخ مرشد الدين ابو اسحاق بهرانى و شاه